De ontdekking van pindakaas

Wie vond het uit?

Er gaan verschillende versies rond over de ontwikkeling van pindakaas.

Het verhaal gaat dat in de vorige eeuw de katoenverbouw in bepaalde Verenigde Staten de grond uitputte. Men kwam erachter dat het verbouwen van pinda's de bodem weer op kracht brengt. Biologen snappen dit nu omdat de pindaplant (Arachis hypogea) tot de familie van de vlinderbloemigen behoort. Vlinderbloemige planten hebben wortelknolletjes waarin stikstofbindende bacteriën zitten en die stikstof is een belangrijke meststof.

Maar toen iedereen pinda's ging verbouwen was er een probleem, namelijk een overschot van pinda's. Wat ermee te doen ?

In 1890 ging George Washington Carver, een dokter in St. Louis (USA), op zoek naar een gemakkelijk te maken broodbeleg. Hij ontdekte dat als hij pinda's maalde, de olie in de pinda's een smeuig geheel vormde. In 1896 werd de eerste pindakaasmachine gepatenteerd voor 3 mannen; Joseph T. Lambert, zijn baas Dr. John Harvey Kellog, en W.K. Kellogg, de eerste fabrikanten van de beroemde Cornflakes.

Diezelfde Dr. Carver had nog 300 andere manieren bedacht om pinda's te gebruiken, waaronder soep, lippenstift, lijm, shampoo, inkt, zalf en ijs. In 1925 publiceerde hij 125 recepten met pinda's , waarvan 1 de pindapastei was, dat later de beroemde "Peanutbutter" werd.